سوره انبياء 95 . فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً « 1 » حسين گويد : او كسى است كه رسوم را محو مىكند ، فهم‌ها را كور و ذهن را مىميراند و جسم را از بين مىبرد : « قاعاً صَفْصَفاً » همهء معرفتش تقليل يابد ، تا عظمت قدرتش را نفوذ دهد . آنگاه انوار ربوبى را بر اسرار اهل معرفتش متجلى مىكند : آنگاه او را با او مىشناسند . 96 . خُلِقَ الْإِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ سَأُرِيكُمْ آياتِي فَلا تَسْتَعْجِلُونِ « 2 » حسين گويد : ايشان را از آنچه براى ايشان آفريد ، بازداشت . 97 . مَنْ يَكْلَؤُكُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ . . . « 3 » حسين گويد : « يَكْلَؤُكُمْ » يعنى كيست كه از تصاريف قدرت ( از قهر خدا ) ، شما را نگهداشت و چه كسى شما را از قضاء مصون دارد . 98 . . . . أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ . . . « 4 » حسين گويد : پروردگار در ضمير ايّوب تجلى كرد ، انوار لطف و رحمت خويش را بر او جلوه‌گر ساخت ، درد و رنج ، مرارت خود را براى ايّوب از دست داد . آنگاه او فرياد برآورد : مَسَّنِيَ الضُّرُّ . . . ! رنج و آسيب به من رسيد . ديگر از بينوايى و رنج خويش چشم پاداشى نتوانم داشت ، زيرا درد و رنج ميهن من و سعادت من شده است . 99 . إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ يَعْلَمُ ما تَكْتُمُونَ « 5 » حسين گويد : چگونه كارهاى خلق بر پروردگار مخفى مىماند . خداوند كسى است كه

--> ( 1 ) . طه ، آيه 106 ؛ و آنها را به زمين هموار بدل مىكند . ( 2 ) . انبياء ، آيه 37 ؛ آدمى شتابكار آفريده شده ، آيات خود را به شما نشان خواهم داد . شتاب مكنيد . ( 3 ) . همان ، آيه 42 ؛ كيست آن‌كه شما را شب و روز از قهر خداى رحمان حفظ كند ؟ ( 4 ) . همان ، آيه 83 ؛ به من بيمارى و رنج رسيده است . ( 5 ) . همان ، آيه 110 ؛ اوست كه مىداند هر سخنى را كه به آواز بلند گوييد يا در دل پنهان داريد .